Główne sklepy na Kubie cierpią na brak towarów żywnościowych, co ma związek z decyzją rządu, aby środkami policyjnymi przeciwstawić się wzrostowi cen (nawet o 300%) z powodu dwóch huraganów, które spustoszyły wyspę pomiędzy 30 sierpnia i 9 września, powodując straty dochodzące do 5 miliardów dolarów. Dla przykładu w Hawanie niektóre sklepy w 80% są puste.
Rząd ogłosił w środkach masowego przekazu ostrą reakcję, tj walkę metodami policyjnymi z jakąkolwiek „spekulacją cen", starając się w ten sposób zastraszyć rolników i inne osoby, które sprzedają żywność po znacznie wyższej, aniżeli przed nadejściem huraganów, cenie.
Komunistyczny rząd kubański zaczął w środę rozdzielać leżącą odłogiem ziemię, dając ją w dzierżawę rolnikom, aby ci czym prędzej zaczęli ją uprawiać, produkując żywność, której brakuje na Kubie po niszczącym przejściu huraganów Ike i Gustav. Tysiące rolników ustawiło się w kolejkach przez lokalnymi urzędami, aby złożyć podanie o przydzielenie im ziemi.
Wydzierżawienie ziemi osobom prywatnym prezydent Kuby, Raul Castro (brat Fidela), zaakceptował w lipcu w ramach zaczętych przez siebie od lutego zmian. W kraju, gdzie połowa ziem uprawnych nie jest właściwie wykorzystanych Raul Castro ogłosił produkcję żywności jako sprawę najwyższej wagi dotyczącą bezpieczeństwa narodowego.
Ziemie są dzierżawione na dziesięć lat, przy czym można będzie później ją przedłużyć. Każdy rolnik może wydzierżawić najwyżej 13,42 hektarów, przy czym ci, którzy już mają ziemię lub dzierżawę, mogą razem posiąść najwyżej 40,26 hektarów. Dzierżawiący będą płacić podatki (jeszcze nie wiadomo jakie), przy czym nie mogą dzierżawionej ziemi ani sprzedać, ani wynająć innej osobie.
W tym roku Kuba wyda 2,5 miliarda dolarów USA na zakup żywności zagranicą, o 1,1 miliarda więcej, aniżeli w 2007 roku.
Komunistyczny rząd kubański zwrócił się z prośbą do władz USA, aby te zawiesiły nałożone na Kubę embargo, przynajmniej na sześć miesięcy, umożliwiając wyspie przezwyciężyć skutki ataku ostatnich dwóch huraganów. Z drugiej jednak strony, w komunikacie opublikowanym w dzienniku „Granma", Kuba dziękuje za ofiarowaną jej przez USA pomoc, ale nie może jej przyjąć „od kraju, który stosuje wobec nas blokadę". Zarazem rząd kubański jest gotów zakupić od USA towary i materiały, których potrzebuje, eksportowane zazwyczajowo przez firmy amerykańskie.
Kubańczycy również proszą, aby rząd USA pozwolił bankom i prywatnym instytucjom udzielenie Kubie kredytów, które by umożliwyły dokonanie owych zakupów.
Na początek rząd USA zaofiarował Kubie pomoc w wysokości 100 tys. dolarów, z możliwością zwiększenia tej sumy, zgodnie z awaliacją dokonaną przez ekipę wysłaną przez USA na wyspę Raula i Fidela Castro. Kubańczycy jednak odrzucili możliwość przybycia do nich amerykańskiej ekipy humanitarnej.
Kuba już otrzymała pomoc od wielu krajów Ameryki Łacińskiej i Europy. USA nałożyły embargo na Kubę w 1962 roku.
Z powodu olbrzymich szkód (mowa jest o ponad 10 miliardach dolarów USA) spowodowanych na Kubie przez huragany „Gustav" i „Ike" prezydent tego kraju, Raul Castro (brat Fidela) odwołał coroczne. wielkie manewry wojskowe, które miały się odbyć w listopadzie, przesuwając je na rok 2009.
Komunistyczny rząd przeznaczył na pomoc ofiarom huraganów wszelkie swoje rezerwy, w tym wojskowe, ale i tak są one niewystarczające. Zaczęła również napływać pomoc z zagranicy.
Podczas huraganów siedem osób zginęło, dziesiątki odniosły rany, a ponad pół miliona domów zostało zniszczonych częściowo lub całkowicie. Huragany dokonały również olbrzymich szkód w rolnictwie i infrastrukturze Kuby.
Ciekawe, że Raul Castro nie wypowiadał się publicznie do Kubańczyków już od 28 sierpnia, czyli po raz ostatni przemówił jeszcze przed przybyciem do wyspy huraganów. Z kolei Fidel Castro napisał już o huraganach „Gustav" i „Ike" listy i artykuły.
Kuba uznała za „cyniczną" propozycję pomocy zaofiarowaną przez USA w związku ze zniszczeniami dokonanymi na wyspie przez huragan „Ike". Rząd kubański odrzucił propozycję przybycia do kraju specjalistów z USA, domagając się zarazem rozluźnienia narzuconego na Kubę embargo.
„Rząd USA zachowuje się w sposób cyniczny. Pragnie sugerować, że jest rozpaczliwie goptowy współpracować z Kubą, czemu my się sprzeciwiamy. Kłamie bez najmniejszych skrupułów", stwierdza komunikat ministerstwa spraw zagranicznych Kuby. „Kuba nie prosi o nic rząd USA. Po prostu, aby jedynie pozwolił kupić", czytamy dalej w tym komunikacie.
Huragan „Ike" pozostawił po sobie na Kubie 5 ofiar śmiertelnych, tysiące osób bez dachu nad głową i wielkie obszary zniszczonych plantacji i upraw.
Huragan Ike zaatakował Kubę olbrzymimi falami, wielkimi opadami deszczów i wiatrami ponad 165 km. na godzinę, chociaz zaczął tracić siłę w miarę, jak przesuwa sie po wyspie, spadając do kategorii 2. Z wybrzeża ewakuowano 800 tys. osób, w tym 15 tys. turystów.
Huragan do Kuby dotarł na wysokości miasta Punta Lucrecia w stanie Holguin, około 800 km. od Hawany. Władze obawiają się skutków tego huraganu, który może przejść przez całą wyspę, zwłaszcza w samej Hawanie, gdzie wiele starych, pokolonialnych domów znajduje się w bardzo złym stanie.
Przed tygodniem inny huragan, „Gustav", uszkodził około 100 tys. domów na Kubie. Nigdy dotąd Kuba nie została zaatakowana przez dwa silne huragany w tak krótkim czasie.
Rząd kubański, na którego czele stoi od początku bieżącego roku Raul Castro (brat Fidela), wydał w piątek dekret, który określa sposób przekazania ziemi leżącej odłogiem miejscowym rolnikom. Celem tego niezwykłego przedsięwzięcia w kraju komunistycznym jest zwiększenie produkcji rolnej i zmniejszenie zależności Kuby od importu coraz droższej żywności.
Rolnicy otrzymają od 13,4 do 40,6 hektarów ziemi na okres od 10 do 25 lat, przy czym będą płacili podatek, który powinien zostać jeszcze ustalony.
Dzisiaj Kuba importuje aż 85% swojej żywności. Od kiedy Raul przejął władzę, zawsze konsultując się chorego brata, pomału wprowadza ograniczone zmiany w kraju, mające przynieść pewną poprawę życia ludności.
Były prezydent Kuby, Fidel Castro (dzisiaj jest nim jego brat, Raul), który w tych dniach wyraził w artykule w intyernecie swoje zadowolenie z uwolnienia Ingrid Betancourt i innych 14 więźniów FARC, zwrócił się do kolumbijskich partyzantów, aby ci uwolnili wszystkich swoibomb i dokonywali zabójstw.
Stary Fidel ostrzegł zarazem, aby uważać na USA, które chcą narzucić polityki pacyfikacyjne innym krajom zgodnie ch więźniów, ale nie składali broni.
Według już 81 letniego, schorowanego przywódcy kubańskich komunistów, to handlarze narkotyków i prawicowi paramilitarzyści, a nie lewicowa partyzantka, na początku użyli przemocy, ze swoimi interesami: „Nigdy nie będę popierał pokoju rzymskiego, które imperium pragnie narzucić Ameryce Łacińskiej".
Były prezydent Kuby, Fidel Castro (dzisiaj jest nim jego brat, Raul), który w tych dniach wyraził w artykule w intyernecie swoje zadowolenie z uwolnienia Ingrid Betancourt i innych 14 więźniów FARC, zwrócił się do kolumbijskich partyzantów, aby ci uwolnili wszystkich swoibomb i dokonywali zabójstw.
Stary Fidel ostrzegł zarazem, aby uważać na USA, które chcą narzucić polityki pacyfikacyjne innym krajom zgodnie ch więźniów, ale nie składali broni.
Według już 81 letniego, schorowanego przywódcy kubańskich komunistów, to handlarze narkotyków i prawicowi paramilitarzyści, a nie lewicowa partyzantka, na początku użyli przemocy, ze swoimi interesami: „Nigdy nie będę popierał pokoju rzymskiego, które imperium pragnie narzucić Ameryce Łacińskiej".
Fidel Castro, przywódca kubańskich komunistów i były prezydent Kuby (od początku roku jest nim jego brat, Raul), oskarżył Kubańczyków, którzy nielegalnie uciekli z wyspy, o „niegodziwy brak etyki" i o pozbawienie gospodarki Kuby specjalistów i osób wykwalifikowanych, co jest „rabunkiem mózgów" i „produktywnych ramion". Według Fidela, rząd Kuby powinien skutecznie zwalczać tego typu „przestępstwo".
Słowa Fidela po raz czwarty opublikował site „Cubadebate" i nie, jak poprzednio, oficjalne gazety Kubańskiej Partii Komunistycznej, „Granma" i „Juventud Rebelde" (pojawiły się jedynie w ich wersji internetowej). Poprzednie trzy artykuły Fidela dotyczyły krytyki Unii Europejskiej po tym, jak ten blok zawiesił sankcje przeciw rządowi Kuby za pogwałcenie praw człowieka.
Fidel cytuje Meksykańczyków, że do ich kraju każdego roku dociera nielegalnie 57 tys. Kubańczyków. Pisze również, że legalnie rząd kubański pozwala na emigrację do USA każdego roku 20 tys. Kubańczykom.
Poza tym Fidel krytykuje podróże republikańskiego kandydata na prezydenta USA, Johna McCaina, zwłaszcza za jego podróż do Meksyku i Kolumbii oraz za związki z „terrorystyczną mafią antykubańską". Dodaje do tego również ponowne pojawienie się na wodach u wybrzeży krajów latynoskich 4 Floty Marynarki Wojennej USA.
Od kiedy oddał władzę prezydencką swojemu bratu Raulowi, Fidel pisuje w oficjalnych środkach masowego przekazu Kuby tzw. „Refleksje towarzysza Fidela".
Dwie grupy emigranckie Kubańczyków w Miami, USA, skrytykowały decyzję Unii Europejskiej, aby usunąć sankcje dyplomatyczne nałożone w 2003 roku na Kubę. Carlos Alberto Montaner z Liberalnej Unii Kubańskiej powiedział, że wolałby, aby sankcje te dalej były utrzymane, chociaż przyznaje, że chodzi o kompromis, który może przynieść korzyść opozycji na samej wyspie. Z kolei Orlando Gutierrez, sekretarz narodowy Demokratycznego Zarządu Kubańskiego, oskarżył, że za zniesieniem przez Unię Europejską sankcji stoi „nieodpowiedzialność i potknięcie się rządu hiszpańskiego". Z drugie jednak strony, chociaż decyzja UE zdaje się być zwycięstwem rządu kubańskiego, to jednak uznaje również demokratyczną opozycję jako czynnik rozmów z Unią, co może w końcu stać się przyczyną klęski komunistycznego reżimu.
Unia Europejska nałożyła sankcje na Kubę w 2003 roku, kiedy komunistyczny rząd Fidela Castro skazał na kary nawet 28 lat więzienia 75 opozycyjnych działaczy.
Te i inne organizacje kubańskich emigrantów zwróciły się we wtorek z prośbą do 27 krajów Unii Europejskiej, aby te zachowały sankcje wobec rządu kubańskiego, aż ten dokona zmian demokratycznych, zacznie przestrzegać praw człowieka i zwolni z więzień więźniów politycznych.
Komunistyczny przywódca Kuby, Fidel Castro, oświadczył, że w sprawie międzynarodowej współpracy co do zdrowia i oświaty amerykański „słoń" przegrał z kubańską „mrówką", z którą nigdy nie zwycięży. Słowa te Fidel umieścił w gazecie zaledwie 24 godziny po tym, jak telewizja pokazała go po pięciu miesiącach bez zdjęć i filmów z jego podobizną, co spowodowało nowe plotki co do stanu jego zdrowia.
Dla Fidela USA wysłały jedynie działający jako szpital statek, który pracuje przez dziesięć dni w danym państwie, po czym odpływa do następnego. Dla niego, to jest bardzo mało i nie rozwiąże problemów służb zdrowia poszczególnych krajów. Kubański przywódca stwierdził, że nawet wszystkie amerykańskie lotniskowce, które teraz służą do interwencji wojskowych w najróżniejszych regionach świata, zamienione na szpitale nie byłyby w stanie usłużyć tylu milionom osób, którym usługują w chwili obecnej na świecie lekarze z Kuby.
Prezydent Wenezueli, Hugo Chavez, spotkał się na ożywionej, 3 godzinnej rozmowie z historycznym przywódcą Kuby, Fidelem Castro. Wiadomość podała prasa kubańska, ale nie pokazano żandego z niego zdjęcia czy nagrania.
Chavez przybył do Hawany w poniedziałek. To już jego druga wizyta na Kubie w tym roku, od kiedy władzę na wyspie przejął brat 81 letniego Fidela, Raul Castro. Przypomnijmy, że sam Fidel nie pokazuje się publicznie od lipca 2006 roku, kiedy przeszedł przez operację.
Chavez spotkał się również z Raulem Castro, z którym wspólnie uczestniczyli w uroczystości południowoamerykańskich lekarzy, studiujących na Kubie.
Chavez powiedział dziennikarzom, że przybył na Kubę, aby przeprowadzić dyskusje z Fidelem, Raulem i przedstawicielami rządu Kuby na tematy wzajemnych stosunków, jak np. sprawę rafineri ropy, produkcji żywności, nauki, biotechnologii, medycyny, itd. Przypomnijmy, że Wenezuela posyła Kubie 98 tys. baryłek ropy naftowej na dzień, będąc głównym partnerem handlowym komunistycznego rządu z Hawany.
Już od dawna dla komunistycznych władz z Hawany, Kuba, przestało być problemem posiadanie pomnika Johna Lennona, ale za to problemem jest nie dopuszczenie do kradzieży jego okularów. Od kiedy bowiem już 2 krotnie ukradziono przed 8 laty okulary z pomnika, to czwórka emerytów wymienia się co dwanaście godzin, pilnując, aby ponownie nie doszło do ich kradzieży.
Figurka siedzącego, ze skrzyżowanymi nogami Lennona znajduje się w małym, noszącym jego imię parku. U stóp pomnika wyryto fragment tekstu piosenki „Imagine". Pomnik postawiono 8 grudnia 2000 roku, w dwudziestą rocznicę jego zamordowania.
Sam Fidel Castro, który w przeszłości nazwał „Beatlesów" wywrotowcami i symbolami egoistycznego konsumizmu, pojawił się na odsłonięcie pomnika i wyraził swój żal, że nigdy osobiście nie poznał Lennona.
Nigdy nie schwytano złodzieji okularów z pomnika Lennona, a władze zaczęły dyskusję, w jaki sposób lepiej przytwierdzić okulary, aby zapobiec kradzieży. W końcu jednak zdecydowano się na pomoc strażników-emerytów. Jeden z nich, staruszek Gonzalez, powiedział, że praca mu się podoba, ale samej muzyki „Beatlesów" nie lubi... .
Generalny sekretarz Organizacji Państw Amerykańskich, José Miguel Insulza, oświadczył, że organizacja ta z uwagą towarzyszy rozwojowi zmian politycznych na Kubie i pragnie, aby kraj ten w pełni stał się członkiem OPA. Zaznaczył jednak, że wie, iż temat ten jest dosyć złożony i nie chce, aby stał się tematem niezgody wśród 34 członków tej organizacji.
Udział Kuby w OPA został zawieszony w 1962 roku.
89 letnia Hilda Morejón, matka lekarki (neurochirurg) Hildy Molina, wreszcie mogła w sobotę odlecieć do Buenos Aires, aby ujrzeć tam swojego wnuka i prawnuki. Matka i córka od lat starały się o tę podróż, aż w końcu, dzięki osobistemu zaangażowaniu prezydent Argentyny, Cristiny F. Kirchner, prezydent Kuby, Raul Castro, pozwolił na podróż przynajmniej staruszce Hildzie Morejón. Rząd Argentyny już podziękował za ten „gest generałowi Raulowi Castro".
Pani Morejón towarzyszy w podróży żona jej wnuka Roberto Quiñones. Tymczasem pani Hilda Molina powiedziała dziennikarzowi Efe: „Nie myślę o moim przypadku, ponieważ nie chcę problemów".
Prezydent Kuby, Raul Castro (brat Fidela), ogłosił w poniedziałek o zawieszeniu wykonania wyroku śmierci na wielu więźniach, nie wchodząc jednak w szczegóły.
Podczas szóstego Zgromadzenia Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Kuby Raul oświadczył jeszcze, że wyroki śmierci zostaną zmienione na dożywocie lub na kary 30 lat więzienia.
Ostatnie wyroki śmierci na trzech osobach, o których wiadomo, zostały wykonane na Kubie w 2003 roku.
Telewizja kubańska utworzy 24 godzinny kanał telewizyjny z zagranicznymi programami, aby w ten sposób odpowiedzieć na krytykę państwowych programów, jako niskiej jakości.
Wielu podkreśla, że jest to kolejny pozytywny krok Raula Castro, który pomału pozwala Kubańczykom na niektóre rzeczy, dotąd dla nich zabraniane.
Oczywiście, że na komunistycznej Kubie midia jest ograniczona jedynie do państwowej, a anteny satelitarne są zabronione i zwalczane, chociaż pomysłowi Kubańczycy starają się wciąż je zakładać w mniej lub bardziej prostszy sposób (kiedy byłem na Kubie słyszałem o antenach robionych z metalowych mis). Istnieje państwowy kanał telewizyjny z programem transmitowanym zagranicę, „Cubavision Internacional", ale na Kubie mogą go mieć jedynie uprzywilejowani, jako kablówkę.
W telewizji państwowej często pojawiają się filmy z USA, ale chociaż ch sprzedaż na Kubę nie jest w USA zakazany, to jednak zazwyczaj kubańska telewizja ma je ze źródeł pirackich.
Stary wódz kubańskich komunistów, Fidel Castro, powiedział, że nie wierzy Dalaj Lamie, ale wierzy w zwycięstwo Chin. Jako przyczynę swojego niedowiarstwa wobec przywódcy Tybetańczyków Fidel napisał, że Dalaj Lama został udekorowany przez kongres USA i chwalił już prezydenta tego kraju, George W. Busha, „za jego wysiłek na rzecz wolności, demokracji i wszystkich praw ludzkich". Według Fidela znaczyłoby to, że dla Dalaj Lamy wojna w Afganistanie byłaby klasyczną wojną wyzwoleńczą, wojna w Korei byłaby półwyzwoleńczą, a we Wietnamie byłaby porażką.
Fidel Castro zakwalifikował protesty w Tybecie jako kampanię, aby zniszczyć sukces Chin i jego ludu jako przyszłych gospodarzy Igrzysk Olimpijskich. „Istnieją w tym kraju wierni muzułmańscy, chrześcijanie katoliccy i niekatoliccy i inne wierzenia, oraz dziesiątki mniejszości etnicznych, których prawa są zagwarantowane w jej Konstytucji", napisał Fidel, który z Kubańczykami komunikuje się jedynie poprzez pisane przez siebie do oficjalnej prasy artykuły. Oczywiście, trudno się zgodzić z jego pisaniem i zawartymi w nim opiniami.
Kubański rząd komunistyczny Raula Castro od niedzieli cofnął zakaz wynajmowania przez Kubańczyków pokoju w hotelach dla turystów, a od 14 kwietnia będą mogli również kupować i używać telefonów komórkowych po tych samych cenach, co zagraniczni turyści.
Jedyne wymagania, jakie stawia się teraz Kubańczykom to, aby za pokoje w hotelach płacili w tzw. peso wymienialnym za waluty. Takie peso kosztuje 1,08 dolara USA lub 24 peso kubańskich. Średnia płaca na Kubie wynosi 408 pesów na miesiąc.
Podobnie ma być z telefonami komórkowymi, przy czym ci, którzy już je mieli nielegalnie, będą mogli teraz je zalegalizować.
Przypomnijmy, że wielkim źródłem dolarów dla ludności Kuby są żyjący w USA, Kanadzie i w innych krajach ich krewni. Te pieniądze są posyłane na Kubę zarówno drogą legalną, jak również poprzez dobrze zorganizowane grupy działające na czarnym rynku. (taki ktoś wpłaca odpowiednią sume pieniędzy - oczywiście z dopłatą kosztów - komuś z takiej grupy w Miami na Florydzie, USA, a ktoś inny, już na Kubie, idzie do danej rodziny i przekazuje im wpłacone tam pieniądze).
Już ewakuowano ponad tysiąc osób z powodu potężnej burzy, jaka nawiedziła Baracoa, miasto we wschodniej części Kuby. Nie było jednak żadnej ofiary śmiertelnej powodzi.
Powódź została spowodowana siłą wzburzonego morza, który przerwał ochronny mur, niszcząc ponad 20 i uszkadzając około 200 innych domów mieszkalnych i budynków publicznych. Ruch pojazdów został przewany, a miejscowe lotnisko pokryte śmieciami i kawałkami różnych rzeczy.
Burza zaczęła się po południu w środę, tworząc 5 metrowe fale. Władze mówią o najgorszej klęsce żywiołowej w mieście w ciągu ostatnich 50 latach. W czwartek wody morza dalej wlewały się do miasta.
Rząd Raula Castro zwolnił z więzienia z powodu złego stanu (ma raka prostaty i pęcherza) zdrowia skazanego w 1991 roku na 24 lat więzienia Adalberto (Wojciech) Ramosa Monteagudo.
Ramos wjechał nielegalnie na Kubę, mając przy sobie broń, wraz z Alexisem Lozano. Nie wiadomo dlaczego, ale Lozano kubańskie władze zwolniły wcześniej i pozwoliły mu na powrót do USA.
Według organizacji obrony praw człowieka Ramos jest dziesiątym politycznym więźniem w tym roku, uwolnionym przez komunistyczne władze Kuby. Zwolniono również jednego Amerykana. W więzieniach Kuby ma jeszcze przebywać około 230 więźniów politycznych, pomiędzy nimy 55 z 75 skazanych w 2003 roku.
Na spotkaniu w Hawanie z przedstawicielami Kubańczyków żyjących poza krajem minister spraw zagranicznych Kuby, Felipe Perez Roque, zapowiedział, że władze studiują możliwość ułatwienia podróżowania Kubańczyków zagranicę i przyjazdu Kubańczyków z zagranicy do kraju. W spotkaniu uczestniczyło 123 Kubańczyków mieszkających w 34 krajach świata.
W ubiegłym miesiącu pytanie, jakie kubańscy studenci zadali przewodniczącemu Zgromadzenia Narodowego, Ricardo Alarcon, dlaczego nie mogą swobodnie podróżować zagranicę, stał się przebojem czarnego rynku na wyspie Fidela.
Nowy prezydent kraju, Raul Castro (brat Fidela), już zaczął likwidować niektóre ograniczenia. W ubiegłym tygodniu zniósł zakaz normalnej sprzedaży Kubańczykom komputerów, DVD i innych elektronicznych urządzeń. Przezd trzema dniami pozwolił kubańskim rolnikom na zakup dowolnej ilości narzędzi, nawozów sztucznych i środków owadobójczych.
Ostatnio ministerstwo turystyki ogłosiło, że w następnych dwóch latach na Kubie zostanie zbudowanych 30 nowych hoteli za pieniądze (inwestycje)... Hiszpanów i Chińczyków, co zwiększy ilość miejsc w hotelach Kuby o 21,7 procent.
W nowym artykule opublikowanym dzisiaj przez rządową prasę kubańską Fidel Castro oskarża prezydenta USA, George W. Busha i sekretarza stanu, Condoleezza Rice, że starają się doprowadzić do bratobójczej wojny w Ameryce Łacińskiej.
Artykuł Fidela skupia się na wizycie Rice w Brazylii i w Chile po niedawnym ataku wojsk kolumbijskich na bazę Rewolucyjnych Sił Zbrojnych Kolumbii na terenie Ekwadoru. Autor pyta się w nim Rice, ilu Amerykanów zginęło z powodu bomby zrzuconej przez Kubę lub czy jakaś cegła od takiej bomby kubańskiej w USA została zniszczona? Dlaczego więc Kuba znajduje się na „groteskowej liście krajów terrorystycznych", pyta kubański, stary przywódca, oskarżając z kolei USA o całą serię ataków, sabotaży i prowokacji przeciw swojemu krajowi.
Fidel Castro ogłosił przeczytany w kubańskiej telewizji komunikat, w którym pogratulował wyboru nowemu ministrowi obrony kraju, Julio Casas Regueiro. Dotychczas od bardzo już wielu lat miejsce to zajmował Raul Castro, który jednak 24 lutego objął funkcję prezydenta kraju, w miejsce właśnie swojego brata, Fidela.
Julio Casas był dotąd pierwszym wiceministrem Ministerstwa Sił Zbrojnych Kuby oraz jest wiceprezydentem Rady Pastwa i wysokim szczeblem członkiem kierownictwa Komunistycznej Partii Kuby.
Trzeba tutaj przypomnieć, że to pod kubanską armię podlega wiele innych dziedzin gospodarczych kraju, jak np. dające wielkie dewizy zagraniczna turystyka.
Sekretarz stanu Watykanu, kardynał Tarcisio Bertone, stał się we wtorek pierwszym przedstawicielem zagranicznego rządu przyjętego przez nowego prezydenta Kuby, Raula Castro. Głównym tematem rozmów było przeanalizowanie wzajemnych relacji pomiędzy Kubą i Watykanem oraz Kościołem rzymskokatolickim na Kubie.
W rozmowie uczestniczyli również wiceprezydenci Kuby, Carlos Lage i Esteban Lazo, minister spraw zagranicznych Felipe Perez Roque i szef biura do spraw religijnych przy Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii Kuby, Caridad Diego Bello. Do spotkania doszło w siedzibie Rady Państwa, tj. w Pałacu Rewolucji.
Przed spotkaniem z Raulem Castro, kardynał Bertone odprawił mszę dla Salezjanów i odwiedził Latynoamerykańską Szkołę Medyczną, w której studiuje 10 tys. osób z 30 krajów świata, przy czym wielu z nich to katolicy. Bertone spotkał się w ośrodku nauczania z około 400 z nich.
Jest to już trzecia podróż kardynała Bertone na Kubę. Tym razem przybył tam w dziesiątą rocznicę odwiedzin wyspy przez papieża Jana Pawła II, ale poprzednio już był tam w 2001 roku jako sekretarz Kongregacji Doktryny Wiary i w 2005 roku jako arcybiskup Genui.
W poniedziałek Bertone spotkał się z ministrem spraw zagranicznych Kuby, Felipe Perez Roque, po czym na spotakniu z dziennikarzami powiedział, że pragnie, aby wzajemne stosunki dojrzewały szbyciej, aniżeli w ostatnich dziesięciu latach. Skrytykował również ekonomiczną blokadę USA wobec Kuby, określając ją "niesprawiedliwą i etycznie nie do przyjęcia".
Podczas swojej wizyty na Kubie kardynał przeprowadził również konferencję dla kubańskich intelektualistów i profesorów na Uniwersytecie w Hawanie, gdzie wezwał do poszukiwania bardziej konkretnych dróg by kultura i etyka, kościół i społeczeństwo mogły ze sobą współpracować w budowaniu bardziej ludzkiego świata. Odprawił również msze na Placu Katedralnym w Hawanie i w mieście Santa Clara, gdzie odsłonił również pomnik Jana Pawła II, oraz odwiedził sanktuarium maryjne Matki Boskiej z Caridad del Cobre, patronki Kuby.
Czymś raczej niespotykanym było ogłoszenie przez rządowy dziennik „Granma" poniedziałkowego komunikatu biskupów Kuby.
Jak raczej większość przewidywała, Raul Castro, brat Fidela, został w niedzielę wybrany na prezydenta Kuby. Praktycznie, to już od 19 miesięcy był on wskazanym przez brata prowizorycznym prezydentem.
Zawsze drugi (po Fidelu) człowiek w państwie, oraz minister obrony od 1959 roku Raul stał na czele jedynej listy kandydatów przedstawionych Zgromadzeniu Narodowemu, aby to wyznaczyło przewodniczącego Rady Państwa. Na początku swoje posłanie odczytała przewodnicząca Narodowej Komisji Wyborczej, Maria Esther Reus.
Warto tutaj dodać, że w ciągu 32 lat swojego istnienia Kubańczycy jedynie jeden jedyny raz byli świadkiem publicznego zebrania Rady Państwa, kiedy to na życzenie Fidela każdy z jej członków musiał podnieść rękę przed kamerami telewizji, aby potwierdzić wyrok śmierci na generale Arnaldo Ochoa, bohaterze Kuby i szefie wojsk kubańskich w Angoli. Został on oskarżony o handel narkotykami (chociaż na Kubie mówią, że Fidel bał się go jako konkurenta, jakby kubańskiego Gorbaczowa). Ochoa został natychmiast rozstrzelany w lipcu 1989 roku wraz z kilkoma innymi oficerami.
Zgromadzenie Narodowe Kuby jednogłośnie, wszystkimi 614 głosami, zatwierdziło też ponownie, na następne pięć lat, na swojego przewodniczącego Ricardo Alarcona.
W niedzielę z rana bomba wybuchła u wejścia do Federacji Izb Przedsiębiorczych (Fedecamaras) w Caracas, Wenezuela, zabijając jedną osobę. Prawdopodobnie śmiertelną ofiarą był sam zamachowca.
Ostatnio wybuchło już kilka bomb o niewielkiej mocy w Caracas, jak chociażby przed siedzibą Nuncjatury Apostolskiej, u stóp pomnika George Washingtona, czy w wejściu do budynku zarządzania Zgromadzenia Narodowego.
Dzisiaj, w niedzielę, Zgromadzenie Narodowe Kuby ma wybrać następcę Fidela Castro na funkcję szefa państwa. Prawdopodobnie zostanie nim brat Fidela, Raul Castro.
Oficjalnie Kuba jest republiką socjalistyczną, przy czym może w niej istnieć i cała władza należy do Komunistycznej Partii Kuby. Taką rzeczywistość oficjalnie przegłosowano w plebiscycie w 1976 roku, a plebiscyt z 2002 roku uczynił z socjalizmu niby jedyny możliwy system na Kubie, niemożliwy do zmienienia... .
Sama Komunistyczna Partia Kuby została założona w 1965 roku przez połączenie najróżniejszych partii i grup rewolucyjnych pod przywództwem Fidela Castro. Inne partie polityczne otrzymały zakaz działania.
Do ostatniego wtorku (19 lutego) Fidel zajmował trzy najważniejsze funkcje w państwie:1) szefa państwa (jako przewodniczący Rady Państwa);2) szefa rządu (jako przewodniczący Rady Ministrów);3) pierwszy sekretarz PCC (Komunistycznej Partii Kuby).Teraz odsunął się od stanowiska przewodniczącego, ale dalej jest szefem PCC.
Zgromadzenie Narodowe i Włdza Ustawodawcza Kuby składa się z 614 delegatów z mandatem na pięć lat. Połowa z nich pochodzi ze zgromadzeń gminnych i prowincjalnych zwanych Władzą Ludową. Chociaż nie muszą być członkami partii komunistycznej, to jednak większość z nich należy do tej partii.
Na swojej sesji inauguracyjnej, czyli co pięć lat, Zgromadzenie Narodowe głosuje listę 31 członków Rady Państwa, czyli najważniejszego organu wykonawczego Kuby. Na jej czele stoi przewodniczący (prezydent; zawsze był nim Fidel), ma on jednego wiceprzewodniczącego i pięciu drugich viceprzewodniczących.
W całym kraju istnieją tzw. „masowe organizacje”, przy czym większość z nich należy do tzw. Komitetów Obrony Rewolucji (CDR), których zadaniem jest mobilizacja ludności by wesprzeć politycznie rząd i bronić systemu komunistycznego przeciw wszelkiej działalności przestępczej i antyrewolucyjnej. W praktyce, służą raczej do politycznej kontroli ludności kraju.
Minister spraw zagranicznych Kuby, Felipe Perez Roque, oskarżył rząd USA o zorganizowanie i kierowanie agresji politycznej, ekonomicznej i medialnej wobec Wenezueli, wspierając ponadnarodową firmę Exxonmoblil w jej walce przeciw wenezuelańskiej firmie Petroleos de Venezuela SA (PDVSA). Kuba wyraża swoją solidarność z poczynaniami rządu Hugo Chaveza z Wenezueli, uważając, że narody mają prawo do nacjonalizacji swoich złóż naturalnych.
Rząd Wenezueli zmusił w 2007 roku Exxonmoblil do opuszczenia regionu Orinoco, kiedy firma ta nie zgodziię na utworzenie mieszanego przedsiębiorstwa z państwową PDVSA. Sprawa aktualnie toczy się przed międzynarodowym sądem, ale Exxonmoblil zdołał już, aby sąd z Nowego Yorku zamroził konta bankowe PDVSA o wartości 315 milionów dolarów USA, podobnie jak inni sędziowie uczynili również w Wielkiej Brytanii i w Holandii.
Obserwatorzy kubańskiej sceny politycznej uważają, że Kuba właśnie wchodzi na drogę powolnych zmian, które jednak muszą zacząć się od zmian ekonomicznych obiecanych w ubiegłym roku przez brata Fidela, Raula Castro, który w najbliższą niedzielę powinien zostać oficjalnie wybrany na szefa państwa kubańskiego. W tej chwili Kubańczycy pragną jeszcze pojąć, co w ogóle niespodziewane oświadczenie Fidela oznacza dla nich i dla ich ojczyzny.
81 letni Fidel był przy władzy przez 49 lat. Kiedy zachorował, na cztery dni przed operacją wskazał, że jego następcą powinien zostać Raul, co też nastąpiło 31 lipca 2006 roku, ale jedynie na czas jego dochodzenia do zdrowia. Teraz jednak, w najbliżsą niedzielę, Raul powinien objąć władzę już nie czasowo, ale na stałe. Pamiętajmy jednak, że Fidel dalej pozostaje przywódcą Komunistycznej Partii Kuby, jedynej, która może tam istnieć.
Fidel i inni przywódcy Kuby wiedzą, że muszą czym szybciej zacząć działać przeciw wielu bolączkom Kubańczyków, jak naprawić popełnione błędy polityczne i ekonomiczne, ukrócić biurokrację oraz podnieść bardzo niską produkcję najpotrzebniejszych dóbr. Wśród najbliższych współpracowników Fidela i Raula pozostają dalej wiceprezydent Carlos Lage i prezydent parlamentu Ricardo Alarcón.
Raul Castro rozpoczął już nieśmiałe dyskusje na temat zmian na Kubie, np. w grudniu skrytykował on nadmiar istniających tam zakazów i ograniczeń. Wielu jednak, jak np. działacz opozycyjny Elizardo Sanchez, wcale nie oczekują jakichś nadzwyczajnych zmian, co do przyznania Kubańczykom większej wolności. Sam Sanchez poprosił np. o zwolnienie z kubańskich więzień 240 politycznych więźniów sumienia.
W środę ma przybyć na Kubę numer 2 Watykanu, kardynał Tarcisio Bertone, aby oficjalnie celebrować 10 rocznicę odwiedzin tam Jana Pawła II, ale zarazem rozmawiać z Raulem Castro. Analiści jednak uważają, że Fidel dalej będzi wetował wiele zmian, jakich mogliby starać się dokonać Raul i inni przywódcy Kuby, np. poprzez swoje artykuły. Teraz jedynie pozostaje nam poczekać i zobaczyć, jaka będzie Kuba bez oficjalnego przywództwa Fidela Castro.
Oświadczenie Fidela Castro, że w najbliżsszej niedzieli nie chce zostać ponownie wybrany na szefa państwa kubańskiego (a jest nim od 1959 roku), z pewnością nie wpłynie na jego wpływ na dosyć mocną w Ameryce Łacińskiej skrajną lewicę, ani na jego faktyczną władzę na Kubie, która pewnie skończy się dopiero wraz z jego śmiercią. Jego myśli z pewnością dalej będą publikowane w długich artykułach w kubańskiej, całkowicie podporządkowanej partii komunistycznej prasie. Chociaż skończyły się czasy wysyłania przez Kubę partyzantów i wojsk do innych krajów, ale sposób myślenia i argumentacji starego Fidela wciąż jeszcze mają spory wpływ na wielu latynoskich liderów.
Jego najwierniejszy uczeń, prezydent Wenezueli Hugo Chavez, nawet nie przyjął do wiadomości oświadczenia Fidela Castro, że ten rzeczywiście wycofał się z czynnego życia politycznego. „On nie zrzekła się niczego”, oświadczył Chavez przez telefon wenezuelaskiej telewizji „VTV”. Dla niego wszyscy rewolucjoniści tego kontynentu są synami Fidela i kompromis walki rewolucyjnej wspólnie z nim dalej kontynuuje. Fidel nie zmarł, ani się nie zrzekła walki, a jedynie zdecydował się zrezygnować z ponownego wyboru na prezydenta Kuby.
Kuba dzisiaj w znacznej części jest utrzymywana ekonomicznie przez Wenezuelę, a prezydent tego kraju, Chavez, nazwał Fidela „wiecznym liderem, ojcem naszym na ziemi, na wodzie i w powietrzu”.
Również prezydent Boliwii, Evo Morales, pochwalił gest Fidela jako demokratyczny i podkreślił jego pracę na rzecz ludzkości i solidarność z innymi ludami. Zarazem jednak Morales wyraził swój ból z powodu rezygnacji Fidela z szefowania Kubie, nazywając go „historycznym, rewolucyjnym i antyimperialistycznym liderem”, od którego wiele się nauczył. Zapewnił również, że stosunki Boliwii z Kubą dalej będą !ścisłe i solidarne”. Inni prezydenci, przyjaciele i ideologiczni sprzymierzeńcy Fidela Castro, Daniel Ortega z Nikaragui i Rafael Correa z Ekwadoru, dotąd nie wypowiedzieli się oficjalnie na temat oświadczenia lidera kubańskich komunistów.
Z kolei przywódca rosyjskich komunistów, Gennady Ziuganow, stwierdził, że pomimo rezygnacji ze stanowiska prezydenta Kuby, ten dalej pozostanie „narodowym liderem Wyspy Wolności”, a jego zalecenia zawsze będą słuchane i brane pod uwagę.
Komunistyczne władze Kuby mają zamiar uwolnić 7 z przetrzymywanych w więzieniach od sierpnia 2003 roku 59 opozycjonistów. Wiadomość podał minister spraw zagranicznych Hiszpanii, Miguel Angel Moratinos. Po raz ostatni rząd Castro dokonał zwolnienia kogoś z więzionych opozycjonistów w sierpniu, kiedy zwolnił po 13 latach profesora matematyki, Francisco Chaviano Gonzaleza. Przyczyną zwolnienia siódemki ma być stan ich zdrowia, przy czym czterech z nich z rodzinami ma zostać wysłanych na leczenie do Hiszpanii.
Owych 7 opozycjonistów to: Omar Pernet Hernandez, José Gabriel Ramón Castillo, Alejandro Gonzalez Raga, Jorge Luis García Paneque i Pedro Pablo Alvarez Ramos; jednego nazwiska nie podano. Osoby te już zostały przewiezione z innych więzień do największego więzienia Havany, skąd mają zostać zwolnione. Wszyscy zostali aresztowani w marcu 2003 roku, kiedy komunistyczne władze skazały 75 osób na długie lata więzienia. Dotąd razem zostało już zwolnionych z przyczyn zdrowotnych 16 wówczas skazanych osób.
Według danych kubańskiej opozycji pod koniec 2007 roku w więzieniach przebywało 234 więźniów politycznych, czyli mniej, aniżeli liczba 283 rok wcześniej. Oczekuje się następnych zwolnień, ponieważ Havana przygotowuje się do podpisania w marcu Międzynarodowej Konwencji ONZ co do Praw Obywatelskich i Politycznych, co zobowiąże Kubę do monitorowania przestrzegania przez nią tych praw od 2009 roku. Dotąd bowiem komuniści kubańscy nie pozwalają, aby Międzynarodowy Czerwony Krzyż miał dostęp do ich więzień i zaprzeczają, że przetrzymują w nich opozycjonistów, a jedynie „kontrarewolucyjnych najemników” USA.
Jak zapeawniła bratanica Fidela Castro, seksuolog i dyrektorka Narodowego Ośrodka Wychowania Seksualnego, Mariela Castro (na zdjęciu), stary przywódca przejmuje się sytuacją transeksualistów na Kubie. Przez cały czas towarzyszy on wprowadzaniu w życie propozycji równości płci i obrony transeksualistów. Miał już przeanalizować Kodeks Rodzinny, aby wprowadzić do niego aspekty odnoszące się do transeksualistów. Pomiędzy proponowanymi propozycjami znajduje się już prawie zaaprobowana przez kubańskie ministerstwo zdrowia operacja dokonująca zmiany płci na koszt państwa.
Fidel Castro jest kandydatem, aby... zastąpić sam siebie w kubańskim parlamencie. W środowym artykule przyznał się, że w ramach zbliżających się niedzielnych wyborów może jedynie pisać, ponieważ nie ma zdrowia, aby móc przemawiać publicznie. Fidel ma 81 lat i od 17 miesięcy oficjalnie znajduje się odsunięty od komunistycznego rządu Kuby, którą to władzę przekazał swojemu bratu, Raulowi Castro.
“Teraz, kiedy mam więcej czasu, aby się dowiadywać i medytować na temat tego, co widzę, mogę jedynie pisywać”, napisał w swoim artykule Fidel. Ciekawe, że w tym samym czasie kubański przywódca spotkał się w Hawanie z prezydentem Brazylii, Luiz Inácio Lula da Silva, który to po tym spotkaniu oświadczył dziennikarzom, że zdrowie Fidela jest “bez zarzutu” i, że jest już gotowy do ponownego objęcia władzy. Fidel i Lula rozmawiali przez dwie i pol godziny, przy czym zdjęcia z tego spotkania były pierwszymi od czasu, kiedy to Fidela odwiedził przed trzema miesiącami prezydent Wenezueli, Hugo Chavez.
W swoim artykule Fidel Castro z ironią pisze również o odwiedzinach prezydenta USA, George W. Busha, na Bliskim Wschodzie, jako “prezencie króla maga”, a także oświadczając, że ten chce wojny z Iranem i jest gotowy narzucić światu „groźbę wojny atomowej”.
W mieście Santa Clara, Kuba, 270 km. od Havany, 18 osób protestowało przeciw trzymaniu w więzieniu więźniów politycznych. Policja aresztowała siedmiu z nich, wśród nich Jorge Luis Garcia Antunez, który w kwietniu został zwolniony po 17 latach pobytu w więzieniu. Wiadomość z kolei podała Marta Beatriz Roque, jedyna kobieta z 75 kubańskich opozycjonistów skazanych w 2003 r. na od 6 do 28 lat więzienia, przy czym rok później została ona uwolniona z powodu problemów ze zdrowiem.
Według Kubańskiej Komisji Praw Człowieka i Narodowego Pojednania (CCDHRN), na której czele stoi Elizardo Sanchez, aktualnie w kubańskich więzieniach przebywa około 250 więźniów politycznych. Komunistyczny rząd jednak twierdzi, że na wyspie nie ma więźniów politycznych, a jedynie są to finansowani przez USA „najemnicy”, którzy „starali się zaburzyć porządek” lub „popełnili akty terrorystyczne”.
Kubańczycy świętują we wtorek 49 rocznicę zwycięstwa rewolucji komunistycznej na Kubie. Leczący się, 81 letni Fidel Castro przesłał do narodu posłanie, w którym gratulował mu „heroicznego oporu” w obronie komunistycznego systemu na wyspie.
Jak w ubiegłym roku odbywa się w kraju wiele uroczystości, koncertów, zabaw tanecznych i innych sposobów zaangażowania Kubańczyków, ale nie ma wielkich manifestacji poparcia dla rewolucji i rządu, jak również politycznych spotkań. W zamian komentator istniejącej na Kubie jedynej, państwowej telewizji (istnieje tam zakaz posiadania anten satelitarnych) przeczytał o północy Nowego Roku komunikat z podsumowaniem wydarzeń ostatnich miesięcy, gdy w tym samym czasie w Havanie na przywitanie 2008 roku oddawano 21 salw armatnich.
Prezydent Kuby, Fidel Castro, już po raz drugi w tym miesiącu dał znak, że może ustąpić od władzy, którą sprawuje od 1959 r. Przypomnijmy, że od lipca 2006 r. Fidel odsunął się od bezpośredniej władzy, aby samemu się leczyć, przekazując tymczasowo władzę swojemu bratu, Raulowi.
Fidel nie uczestniczył w ostatniej sesji kubańskiego Zgromadzenia Narodowego, ale przeczytano na niej jego list, w którym oświadcza, że w przeszłości był utopicznym socjalistą, wierząc, że wie, co trzeba zrobić, zarazem chcąc mieć władzę, aby to osiągnąć. Teraz niby się zmienił, myśli już inaczej. Rząd Kuby już dał pierwsze oznaki, że pragnie przeprowadzić reformy ekonomiczne, a sam Raul Castro ostatnio oświadczył, iż Kuba powinna stać się bardziej demokratyczna, otwierając więcej przestrzeni na wewnętrzne dyskusje dotyczące spraw gospodarczych i społecznych. Teraz, w swoim liście przeczytanym w piątek w kubańskim parlamencie, Fidel Castro oświadczył, że widział przemowę Raula i prosi wszystkich Kubańczyków, aby ci popierali jego brata w zapowiedzianych przez niego zmianach.
Przynajmniej 8 osób zginęło, a 17 uznaje się za zaginionych, kiedy szybka łódź, używana przez nielegalnych przemytników ludzi z Kuby do USA, przewróciła się niewiele mil od wybrzeża Kuby. Łódź wypłynęła z Santa Cruz del Norte, w prowincji Havana, uderzając w podwodne skały, później wywracając się i tonąc 22 grudnia, około godziny 4 o świcie. Była przeznaczona dla 15 osób, ale płynęło nią ich aż 28.
Mieszkający w Miami na Florydzie, w USA, brat jednej z ofiar, Lazaro Vera, oskarżył kubańskich straż przybrzeżną, że łódź zatonęła po tym, jak została ostrzelana przez żołnierzy. Jego siostra dodała, że słyszała pogłoskę, iż schwytano trzy osoby żywe. W ogóle, istnieje wiele pogłosek, plotek i wersji wydarzenia. Tymczasem kubański źródła rządowe dotąd nie wystosowały żadnego oficjalnego komentarza.
W mijającym roku doliczono się 7.693 nielegalnych uchodźców kubańskich, z czego schwytano 2.868 na wodzie cieśniny w drodze na Florydę. Według amerykańskich władz imigracyjnych 70 procent kubańskich imigrantów jest przemycanych szybkimi łodziami, a 30 procent stara się dostać do USA pływającymi środkami domowej roboty. Władze Kuby oskarżają USA, że te specjalnie pobudzają nielegalną emigrację z ich kraju, np. prawem pozwalającym na pozostanie w Stanach Zjednoczonych każdemu Kubańczykowi, który zdoła stąpnąć na amerykańskiej ziemi.
Prezydent Wenezueli, Hugo Chavez, oświadczył w piątek, że przeprowadził z Fidelem Castro bardzo głęboką i sentymentalną rozmowę, kiedy przebywał z nim przez dwie godziny po południu w czwartek. „Zwłaszcza była to rozmowa bardzo głęboka, bardzo sentymentalna, z Fidelem, z moim ojcem i z ojcem wszystkich rewolucjonistów dwóch wieków, XX i XXI”, powiedział dziennikarzom Chavez, dodając, że poruszyli takie tematy jak „strategia, taktyka i światowa gospodarka”.
Chavez przybył do Hawany w środę o świcie. Jest to już trzecia jego wizyta na Kubie w ciągu ostatnich dwóch miesięcy. Tym razem oficjalnym celem jego wizyty był szczyt krajów należących do „Petrocaribe”, do którego doszło w rafinerii ropy naftowej w kubańskim mieście Cienfuegos.
81 letni Fidel Castro w lipcu 2006 r. oddał czasowo (aby się leczyć) władzę nad Kubą swojemu bratu, Raulowi. Od tego czasu już przynajmkniej 8 razy był odwiedzany przez Chaveza. Dzisiaj, w sobotę, prezydent Wenezueli przebywa w Santiago de Cuba, gdzie w 1953 r. Fidel przeprowadził pierwszą, nieudaną akcję zbrojną przeciw siłom dyktatora Fulgencio Batista.
Prezydent Wenezueli, Hugo Chavez, spotkał się w środę w Havanie, Kuba, z Fidelem Castro. Dziennikarzy interesuje przede wszystkim kwestia zapowiedzianego przekazania mu trójki więźniów w rękach partyzantów z FARC. Z Fidelem Chavez zjadł obiad.
„Już mamy kilka alternatyw i żadna nie jest łatwa (...), ponieważ osoby te znajdują się w sercu buszu, w górach. Nie mogę pójść tam i przyjąć je osobiście, tak jak chciałbym”, powiedział Chavez.
Po raz ostatni Chavez był na Kubie 14 października. Teraz spotkał się z Fidelem pierwszy raz od przegranej w plebiscycie z 2 grudnia. Jednym z punktów ich spotkania było „przywrócenie socjalizmu” i sposób, w jaki miałaby zostać skonkretyzowana „konfederacja” pomiędzy Wenezuelą i Kubą.
Carlos Otero był telewizyjnym, najpopularniejszym humorystą Kuby. Był, ponieważ od wczoraj jest uciekinierem w USA. Udało mu się przy tym zabrać ze sobą żonę i dwójkę ich dzieci. Na wyspie Fidela pozostał jego syn z pierwszego małżeństwa.
Wiadomość rozniosła się szybko po całej Kubie. Dzień wcześniej Otero był jeszcze gwiazdą telewizyjnego programu humorystycznego.
Otero, jako osoba godna zaufania komunistycznego rządu, drugi rok z rzędu otrzymał pozwolenie na podróż do Toronto, aby zorganizować tam show i tym razem udało mu się przekonać odpowiednie osoby, aby pozwolono mu zabrać ze sobą rodzinę. Kiedy znalazł się już w USA, natychmiast wykorzystał istniejące prawo, nadające Kubańczykom natychmiastowe pozwolenie na zamieszkanie w tym kraju.
„Nie chcę już więcej prosić nikogo o pozwolenie, aby się wysławiać, poruszać po świecie i czynić to, co pragnę czynić”, powiedział Otero już w USA. Myśli o pracy w jednym z kanałów telewizyjnych w Miami na Florydzie.
Hiszpańska sprawiedliwość odrzuciła prośbę, aby wytoczyć proces Fidelowi Castro za śmierć dziewięciu mężczyzn podczas nieudanego, przygotowanego przez kubańskich uchodźców przy pomocy CIA, desantu w Zatoce Świń w 1961 roku, argumentując, że ten dalej jest głową państwa, chociaż czasowo przekazał władzę swojemu bratu, Raulowi.
Przypadek został przedstawiony hiszpańskiej sprawiedliwości przez grupę dysydentów kubańskich, którzy oskarżają Fidela i aktualnego ministra turystyki Kuby, Osmani Cienfuegos, jako odpowiedzialnych za śmierć tych 9 osób, które po uwięzieniu powinny były zostać potraktowane jako jeńcy wojenni, gdy tymczasem zostały umieszczone w samochodzie do przewozu towarów, bez wentylacji, w którym się udusiły.
Katoliccy biskupi Kuby przyklasnęli w swoim liście duszpasterskim decyzji komunistycznego rządu Kuby, który po raz pierwszy zgodził się, aby czas Bożego Narodzenia był czasem wolnym od nauki. Biskupi przypomnieli również wizytę Jana Pawła II na wyspie w 1998 roku i wyrazili nadzieję na nastąpienie „potrzebnych zmian, dzieki którym polepszy się i przemieni życie narodowe”.
W swoim liście duszpasterskim na Boże Narodzenie kubańscy biskupi przypomnieli, że po trzech dziesięcioleciach władze uznały święta Bożego Narodzenia w związku z wizytą papieża w styczniu 1998 r., ale dopiero w tym roku zgodziły się na uznanie okresu Bożego Narodzenia jako dni wolnych od lekcji w szkołach. „Radujemy się, ponieważ zaczynając od tego roku nasze dzieci i młodzież będą mogły skorzystać ze szkolnych wakacji w związku z Bożym Narodzeniem i Nowym Rokiem”, napisali biskupi.
Biskupi również powiadamiają wiernych, że w dziesiątą rocznicę przybycia na Kubę Jana Pawła II, papież Benedykt XVI wyśle w lutym do Havany watykańskiego sekretarza stanu, kardynała Tarcisio Bertone.
Obserwatorzy zwrócili uwagę, że w liście biskupów nie ma najmniejszej wzmianki co do stanu zdrowia i przebytych operacji 81 letniego Fidela Castro, jak również co do najścia przed tygodniem przez policjantów kościoła Świętej Tereski w Santiago de Cuba, skąd w sposób brutalny wyciągnęli siłą osoby, które wcześniej protestowały na ulicy przeciw władzom. Przedstawiciele Parti Komunistycznej Kuby przeprosili za to zajście biskupa Santiago, Dionisio Garcia Ibañeza, który przeprosiny przyjął.
niedziela, 21 marca 2010
Licznik odwiedzin: 172917
| « marzec » | ||||||
| pn | wt | śr | cz | pt | sb | nd |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 |
| 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | 31 | ||||
Mirek, Polak w Brazylii, zonaty z Brazylijka, osiadly w stanie Bahia.
Moje blogi:
http://bahia.bloog.pl
http://latynowska.bloog.pl
http://latynosi.bloog.pl
http://cantocristiano.bloog.pl
http://latynoskie.bloog.pl
http://latynowska2.bloog.pl
e-mail: zimne@wp.pl
Wiem już o istnieniu przynajmniej dwóch blogów w języku polskim, które zajmują się tematyką Ameryki Łacińskiej. Widzę jednak, że nawet dwieście takich miejsc w internecie nie ukazałoby całej rzeczywis...
więcej...Wiem już o istnieniu przynajmniej dwóch blogów w języku polskim, które zajmują się tematyką Ameryki Łacińskiej. Widzę jednak, że nawet dwieście takich miejsc w internecie nie ukazałoby całej rzeczywistości tego kontynentu, więc postanowiłem dołączyć się do wspomnianych i innych, nieznanych mi inicjatyw. Obiecuję informować w miarę moich skromnych możliwości o niektórych wydarzeniach z miejscowej polityki, kultury, sportu i w ogóle z życia publicznego tego kontynentu, na którym żyję już od ładnych kilkunastu lat.
schowaj...Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:
Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:
